در زمینه مراقبت های بهداشتی دندان، پروتزهای پارسیل با پایه های پلاستیکی، راه حلی رایج برای بیمارانی که دندان های از دست رفته دارند، در حال پیشرفت های چشمگیری است. یک مطالعه اخیر توسط [نام موسسه تحقیقاتی] بر روی بهبود مواد مورد استفاده در پایه های پلاستیکی پروتز پارسیل متمرکز شده است. پایه‌های پلاستیکی سنتی اغلب دارای مشکلاتی مانند دوام محدود و - کمتر از - تناسب ایده‌آل بودند که می‌تواند باعث ناراحتی بیماران شود.
نسل جدید مواد پایه پلاستیکی، مانند مواردی که توسط 3D Systems برای NextDent Base توسعه یافته است، خواص مکانیکی بهبود یافته ای را ارائه می دهد. مقاومت در برابر شکستگی بالایی دارد، به این معنی که می تواند در برابر سایش و پارگی استفاده روزانه بهتر از قبل مقاومت کند. این یک پیشرفت بسیار مهم است زیرا بیماران دیگر نگران شکستن آسان پروتزهای پارسیل خود نیستند. علاوه بر این، این مواد در چندین رنگ وجود دارند که از نزدیک سایه طبیعی لثه ها را تقلید می کنند و به طور قابل توجهی جذابیت زیبایی شناختی را افزایش می دهند.
یکی دیگر از زمینه های توسعه در طراحی دندان مصنوعی پارسیل با پایه های پلاستیکی است. برخی از تولیدکنندگان در حال حاضر از گردش کار دیجیتال دندانپزشکی استفاده می کنند که امکان تناسب دقیق تری را فراهم می کند. با استفاده از اسکن سه بعدی از دهان بیمار، دندانپزشکان می توانند پروتزهای جزئی ایجاد کنند که به خوبی متناسب باشد و احتمال تحریک لثه ها را کاهش دهد. در یک کارآزمایی بالینی که شامل 100 بیمار بود، افرادی که پروتزهای پارسیل جدید طراحی شده را با پایه های پلاستیکی دریافت کردند، 30 درصد افزایش سطح راحتی را در مقایسه با پروتزهای قبلی خود گزارش کردند.
با این حال، در دنیای پروتزهای پارسیل همه چیز نرم نیست. در کانادا، حذف - از یک طرح دندانپزشکی فدرال منجر به رد شدن 52% برای مجوز قبل از - درمان هایی مانند دندان مصنوعی جزئی شده است. کاغذبازی های پیچیده و تاخیر در تایید باعث ناامیدی هم برای بیماران و هم برای دندانپزشکان می شود. با وجود این چالش‌ها، پیشرفت‌ها در فناوری پروتز پارسیل، به‌ویژه در مواد پایه پلاستیکی و طراحی، نویدبخش بهبود کیفیت زندگی افرادی است که دندان‌های از دست رفته دارند.