ایمپلنت دندان

سه گروه متمایز از روش ها وجود دارد که از طریق آنها می توان سطوح ایمپلنت را در زمان ساخت اصلاح کرد.

درمان های مکانیکی:اینها شامل سنگ زنی، انفجار و ماشین کاری برای ایجاد سطوح زبرتر یا صاف تر است.

درمان های شیمیایی:در میان روش‌های دیگر، درمان‌های شیمیایی که با اسید، قلیایی، سل ژل یا از طریق آنودیزاسیون انجام می‌شود، زبری و ترکیب سطح ایمپلنت را تغییر داده و انرژی سطح را افزایش می‌دهد.

درمان های فیزیکی:این درمان ها شامل اسپری پلاسما و رسوب یونی است.

برخی از رایج‌ترین درمان‌های سطح کاشت تیتانیوم که در سال‌های اخیر مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از آنودیزاسیون، سند بلاست و اسید اچینگ. نشان داده شده است که آنودیزاسیون، که با افزایش ضخامت لایه TiO2 ایمپلنت، زبری متوسط ​​آن و بهبود رسانایی استخوانی عمل می کند، یکپارچگی استخوانی را افزایش می دهد. از طرف دیگر، سندبلاست و اچ کردن با اسید، بخش‌هایی از مواد ایمپلنت را حذف می‌کند، بی‌نظمی‌های کوچک و سطحی زبر ایجاد می‌کند که می‌تواند یکپارچگی سریع استخوانی را تشویق کند.

فرآیند ساخت پست فلزی با یک میله تیتانیوم بلند آغاز می شود. از یک میله 4 متری می توان برای ساخت حدود 200 ایمپلنت استفاده کرد.
میله در یک دستگاه نگهدارنده قرار می گیرد و به سیستم تراش وارد می شود که در آنجا می چرخد ​​زیرا ابزارهای رایانه ای به آن شکل می دهند و نخ ها را به بیرون برش می دهند. این نخ ها به لنگر انداختن ایمپلنت به استخوان فک بیمار کمک می کنند.
سپس میله به طول صحیح بریده می شود.
یک مته میله را سوراخ می کند و نخ های بیشتری را می برد، این بار در داخل میله تازه سوراخ شده. این نخ ها به محکم شدن دندان مصنوعی روی ایمپلنت کمک می کنند.
هنگامی که ایمپلنت دندانی تازه‌شکل تمیز شد، به یک سیستم اندازه‌گیری بینایی منتقل می‌شود که در آن دوربین از تمام زوایا از آن عکس می‌گیرد. این تصاویر توسط یک کامپیوتر تجزیه و تحلیل می شوند تا از بی نقص بودن ابعاد اطمینان حاصل شود.
هنگامی که مجموعه ای از ایمپلنت ها بریده و اندازه گیری شدند، آنها را در یک دستگاه تمیز کننده مخصوص قرار می دهند و در آنجا با بخار حلال پوشانده می شوند که روغن های باقی مانده روی ایمپلنت را از فرآیند برش پاک می کند.
سپس بخش‌های مختلف ایمپلنت دندانی فرآیندی به نام آنودایزاسیون را طی می‌کنند. ابتدا، قسمت داخلی ایمپلنت برای کد رنگی آنودایز می شود. سپس، قسمت بیرونی آندایز می شود تا متخلخل شود، که امکان یکپارچگی استخوانی بهتر را فراهم می کند.
در نهایت قطعه قبل از ارسال به دندانپزشک برای انجام جراحی ایمپلنت دندان تمیز و استریل می شود.

مرحله 1:یک معاینه کامل
اولین مرحله شامل معاینه کامل و ایجاد یک برنامه درمانی است.

گام 2:قرار دادن ایمپلنت(های) دندان
پس از معاینه، قرار دادن ایمپلنت و ترمیم نهایی شامل چندین مرحله است:
یک پایه ایمپلنت پیچی شکل تیتانیومی با جراحی در استخوان فک قرار می گیرد و اجازه می دهد تا بهبود یابد.

● برای یک روش تک مرحله ای، ایمپلنت دندان گذاشته می شود و یک اباتمنت موقت وصل می شود.
● برای یک روش دو مرحله ای، ایمپلنت دندان قرار داده می شود، توسط بافت لثه پوشانده می شود و به آن زمان برای بهبودی داده می شود.

همانطور که بهبودی اتفاق می افتد، ایمپلنت "اسئواینتگرم" یا با استخوان ترکیب می شود و پایه ای قوی و طولانی مدت برای پروتز پوشاننده تشکیل می دهد. این می تواند در عرض چند هفته تا چند ماه رخ دهد. گاهی اوقات می توان از پروتز موقت برای ترمیم ناحیه در حین بهبود ایمپلنت استفاده کرد.

مرحله 3.ضمیمه کردن تکیه گاه
هنگامی که ایمپلنت یکپارچه شد، یک اباتمنت که از بافت لثه عبور می کند روی ایمپلنت پیچ می شود. پروتز نهایی که ممکن است یک دندان منفرد، یک بریج یا یک پروتز حاوی چندین دندان باشد، سپس به اباتمنت متصل می شود.

● برای یک روش تک مرحله ای، اباتمنت نهایی (یا دائمی) گذاشته می شود و یک قالب (یا اسکن سه بعدی) گرفته می شود که از آن روکشی متناسب با دندان طبیعی شما ایجاد می شود.
● برای یک روش دو مرحله ای، یک جراحی ثانویه انجام می شود تا ایمپلنت دندان برای قرار دادن اباتمنت آشکار شود.

مرحله 4.تناسب و معاینه مجدد
وقتی تاج آماده شد به تکیه گاه وصل می شود. معمولاً یک یا چند بازدید بعدی برای اطمینان از تناسب، ظاهر و عملکرد خوب دنبال می‌شود. آخرین مرحله مراقبت در منزل است و برای حفظ سلامت ایمپلنت، ویزیت های منظم دندانپزشکی (طبق توصیه دندانپزشک شما) را برنامه ریزی کنید.

به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنید
اول از همه، مطمئن شوید که به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه می کنید. ایمپلنت های دندانی مانند دندان های طبیعی شما از تمیز کردن روتین سود می برند. نه تنها دندانپزشک شما می‌تواند علائم اولیه شکست ایمپلنت را شناسایی کند و به طور بالقوه مداخله قاطعی انجام دهد، بلکه متخصص بهداشت پلاک‌هایی را که در اطراف لثه‌های شما ایجاد شده است را با دقت حذف می‌کند. این به طور قابل توجهی خطر عفونت ایمپلنت را کاهش می دهد.

مسواک بزن
باز هم، مهم است که از ایمپلنت های خود مانند دندان های طبیعی خود مراقبت کنید. این بدان معناست که حداقل دو بار در روز با استفاده از یک برس با موهای نرم مسواک بزنید. یک خمیر دندان کم ساینده با کنترل تارتار توصیه می شود و دندانپزشک شما می تواند در صورت نیاز یک برند خاص را توصیه کند.

نخ دندان دو بار در روز
علاوه بر مسواک زدن حتما از نخ دندان نیز استفاده کنید. بین دندان ها و اباتمنت ها قرار بگیرید. (اباتمنت ها قطعات اتصال دهنده ای هستند که ایمپلنت را به پروتز دندان متصل می کنند.) ممکن است از استفاده از یک شستشو دهنده دهان که به عنوان نخ دندان نیز شناخته می شود، سود ببرید. استفاده از نخ دندان مخصوصاً برای بیمارانی که با روش کاشت دندان All-on{1}} درمان شده اند توصیه می شود. پریودنتیست شما می تواند جزئیات بیشتری را ارائه دهد.

از دهانشویه استفاده کنید
دهانشویه های ضد میکروبی می توانند به جلوگیری از تجمع باکتری در دهان شما کمک کنند. با انجام این کار، این دهانشویه ها می توانند خطر عفونت ایمپلنت را کاهش دهند. با پریودنتیست خود در مورد اینکه آیا دهانشویه برای شما مناسب است یا خیر صحبت کنید.

از سیگار کشیدن خودداری کنید
سیگار کشیدن می تواند برای ریکاوری ایمپلنت دندانی شما مضر باشد، زیرا روند بهبود طبیعی بدن را کند می کند. به همین دلیل، ما از بیماران می خواهیم قبل و بلافاصله پس از کاشت ایمپلنت، سیگار را ترک کنند. با این حال، برای اطمینان از بهترین نتایج طولانی مدت، بهتر است به سادگی محصولات تنباکو را به طور کامل کنار بگذارید.

مراقب رژیم غذایی خود باشید
یکی از چیزهای عالی در مورد کاشت ایمپلنت دندان این است که شما می توانید تقریباً هر چیزی را که می خواهید بخورید و بنوشید، بدون اینکه تغییرات زیادی در سبک زندگی انجام دهید. با این حال، توصیه می کنیم قبل از شروع نوشیدن قهوه و چای خود را کمی خنک کنید. از غذاهای فوق سخت، از جمله سبزیجات خام دوری کنید. همچنین از آب نبات های چسبناک مانند تافی و آدامس خودداری کنید.

جویدن یخ را متوقف کنید
در کنار غذاهای سفت، توصیه می کنیم بیماران ایمپلنت دندان از جویدن یخ خودداری کنند. یخ ماده بسیار سختی است و می تواند باعث آسیب دیدن دندان جایگزین شما شود.

به گوش باش
هوشیاری یکی از بهترین راه های دفاعی در برابر شکست ایمپلنت است. مطمئن شوید که برخی از علائم رایج شکست ایمپلنت را می شناسید و در اولین نشانه هایی که نشان می دهد مشکلی وجود دارد، به دنبال درمان باشید. اغلب، مداخله زودهنگام می تواند ایمپلنت های شما را نجات دهد. به طور خاص، اگر متوجه درد یا تورم در اطراف ایمپلنت خود شدید یا اگر احساس کردید که ایمپلنت های خود شل شده اند، به دنبال مراقبت از دندان باشید.

دستورالعمل های مراقبت پس از آن را به دقت دنبال کنید
پس از عمل اولیه ایمپلنت دندان، لیست کاملی از دستورالعمل ها برای اطمینان از بهبودی سریع به شما ارائه می شود. تا زمانی که جراح به شما بگوید باید این دستورالعمل ها را با دقت دنبال کنید. رعایت این دستورالعمل‌های بازیابی در نهایت می‌تواند به شما در جلوگیری از شکست زودهنگام ایمپلنت، ناشی از بهبودی نامناسب کمک کند.