1. تعمیر دندان مصنوعی ثابت: عمدتاً به دندان های طبیعی دو طرف یا یک طرف شکاف دندان های از دست رفته به عنوان تکیه گاه متکی است و از روکش های دندانی و سایر نگهدارنده ها برای چسباندن پروتز روی آن استفاده می کند. بیماران نمی توانند به تنهایی آن را در بیاورند و بپوشند و از مزایای کوچک بودن، کوچک بودن حس جسم خارجی و ترمیم بهتر عملکرد جویدن برخوردار است. با توجه به مواد مختلف، می توان آن را به ترمیم چینی، ترمیم تمام چینی، ترمیم فلز و غیره تقسیم کرد.
2. فعالیت ترمیم دندان مصنوعی: استفاده از دندان ها و تکیه گاه های طبیعی پوشیده شده توسط مخاط و بافت استخوانی به عنوان تکیه گاه، از طریق نگهدارنده پروتز و قسمت های اباتمنت برای احتباس، بیمار می تواند به تنهایی درآورده و بپوشد. دارای مزیت های طیف وسیع ترمیم، برش کمتر دندان ها، برداشتن و پوشیدن آسان و قیمت ارزان تر است.
3. ترمیم دندان مصنوعی ایمپلنت: ریشه دندان مصنوعی در استخوان فک در ناحیه دندان های از دست رفته کاشته می شود و سپس دندان مصنوعی در بالای ریشه دندان مصنوعی نصب می شود. این روش به اولین انتخاب برای ترمیم دندان افراد تبدیل شده است که دارای مزایای زیبایی، راحتی و عدم نیاز به تراشیدن دندان های سالم مجاور است.