A نگهدارنده فضایک دستگاه دندانپزشکی سفارشی ساخته شده از - است که برای حفظ فضاهای بی دندانی در حفره دهان، عمدتاً برای بیماران کودکان و نوجوانان مبتلا به از دست دادن زودرس دندان، و همچنین بزرگسالانی که تحت درمان ارتودنسی یا پروتز قرار می گیرند، طراحی شده است. عملکرد اصلی آن جلوگیری از جابجایی یا کج شدن دندان‌های مجاور به داخل شکاف خالی است که در غیر این صورت هماهنگی اکلوزال را مختل می‌کند، مانع رویش دندان‌های دائمی می‌شود و فرآیندهای ترمیمی آینده مانند پل‌های دندانی یا ایمپلنت‌ها را پیچیده می‌کند.
دو دسته اصلی وجود دارد:نگهدارنده های فضای ثابتونگهدارنده های فضایی قابل جابجایی. نگهدارندههای ثابت، مانند قوس‌های لینگوال باند شده یا نگهدارندههای حلقه نواری -، به دندان‌های مجاور فضا چسبانده می‌شوند و پایداری بالایی را ارائه می‌دهند و به حداقل پذیرش بیمار نیاز دارند. آنها برای نگهداری طولانی مدت - فضا، به ویژه در مناطق خلفی ایده آل هستند. نگهدارندههای متحرک، از جمله نگهدارندههای اکریلیک با چارچوب‌های سیمی، برای فضاهای قدامی تطبیق‌پذیرتر هستند، به راحتی تمیز می‌شوند و امکان تنظیمات را در طول درمان فراهم می‌کنند. با این حال، اثربخشی آنها کاملاً به سایش مداوم بیمار بستگی دارد.
ملاحظات بالینی برای نگهدارندههای فضایی شامل برداشت دقیق برای اطمینان از تناسب مناسب، بازدیدهای منظم پیگیری - برای نظارت بر حرکت دندان و یکپارچگی دستگاه، و برداشتن یا تنظیم به موقع پس از رویش دندان دائمی هدف یا شروع طرح ترمیم است. استفاده نادرست یا بی توجهی از نگهدارنده های فضایی ممکن است منجر به بسته شدن فضا، انحراف خط وسط یا افزایش زمان درمان ارتودنسی شود.