ایمپلنت نگهدارنده پیچ- نوعی ترمیم ایمپلنت دندانی است که در آن تاج با استفاده از یک پیچ مرکزی تخصصی به اباتمنت یا فیکسچر ایمپلنت ثابت می‌شود. این طرح بر تثبیت مکانیکی متکی است و آن را بسیار پایدار{2}}برای نواحی با نیروی گاز گرفتن بالا (مانند دندان های خلفی) می کند.
اجزای کلیدی شاملپیچ مرکزی(سفارشی-منطبق با مارک/مدل ایمپلنت، غیرقابل تعویض) وسوراخ دسترسی اکلوزالدر تاج (که از طریق آن پیچ وارد / سفت می شود). پس از{1}}قرار دادن، سوراخ دسترسی اغلب با یک پرکننده رزین یا درپوش پیچی مهر و موم می شود تا از تجمع مواد غذایی جلوگیری شود و زیبایی ظاهری حفظ شود.
یک مزیت اصلی بازیابی آن است: پیچ را می توان برای برداشتن روکش برای نگهداری (مثلاً تمیز کردن سطوح ایمپلنت، تنظیم انسداد) بدون آسیب رساندن به ترمیم شل کرد. با این حال، کنترل صحیح گشتاور در حین قرار دادن بسیار مهم است-بیش از{{4} سفت کردن پیچ ممکن است باعث شکستگی پیچ شود، در حالی که کمتر-سفت کردن باعث شل شدن تاج می شود.
معمولاً برای بیمارانی که فضای عمودی محدودی دارند یا کسانی که به تنظیمات مکرر بعد از عمل نیاز دارند ترجیح داده می‌شود، اگرچه سوراخ دسترسی ممکن است کمی بر زیبایی دندان‌های قدامی در مقایسه با جایگزین‌های باقی‌مانده سیمانی- تأثیر بگذارد.