یک قوس زبانی یک دستگاه ارتودنسی ثابت است که بر روی سطح زبانی (سمت زبان) دندانها قرار می گیرد. این ماده به طور عمده برای تثبیت ابعاد قوس دندانپزشکی و حفظ موقعیت دندان ها ، به ویژه در دندان های مختلط استفاده می شود.
این سیم از سیم استیل ضد زنگ 0.9-1.2 میلی متر ساخته شده است. به طور معمول ، دارای نوارهای ترمینال در اولین مولرهای دائمی یا مولرهای اولیه است که سیم آن سطح زبانی را پوشانده است و بدون تحریک بافت های نرم با لثه زبانی مطابقت دارد. سیم برای اطمینان از استحکام به باند جوش داده می شود.
کارکردهای اصلی آن شامل حفظ طول و عرض قوس دندانپزشکی ، جلوگیری از مهاجرت مزیال دندانهای خلفی (که برای نگهداری فضا بسیار مهم است) ، تثبیت موقعیت های دندانهای اصلاح شده و کمک به کنترل لنگرگاه-تقلید کننده نیاز به تکیه بر انطباق بیمار است.
انواع آن شامل قوس های زبانی استاندارد ، آنهایی که دارای چشمه های کمکی (برای حرکات جزئی دندان) و طرح های قابل تنظیم (تسهیل کننده تنظیم طول) هستند.
از نظر بالینی ، در دندان های مختلط ، برای حفظ فضای پس از از دست دادن زود هنگام مولرهای اولیه ، جلوگیری از کج و بیش از حد دندان های مجاور بسیار مهم است. در درمان ارتودنسی ، دندانهای خلفی را در طول درمان تثبیت می کند و پس از درمان به عنوان یک نگهدارنده ثابت عمل می کند.
قرارگیری مناسب از تحریک به بافت های نرم جلوگیری می کند. معاینات منظم از یکپارچگی باندها و پایداری سیم اطمینان می دهد و قوس زبانی را به یک ابزار همه کاره در دندانپزشکی کودکان و مراقبت های ارتودنسی تبدیل می کند.
