سیستم های ایمپلنت معمولاً بر اساس مواد، شکل، ساختار سطح و اتصال ایمپلنت طبقه بندی می شوند. عمل بالینی ایمپلنتولوژی دهان منجر به ساده سازی مواد کاشت دهان و اشکال امروزی ایمپلنت شده است. ایمپلنتها عمدتاً از تیتانیوم خالص تجاری درجه 4 ساخته میشوند و ایمپلنتهای ستونی و ریشهای رزوهدار به پذیرفتهشدهترین شکل ایمپلنت در سراسر جهان تبدیل شدهاند. مطالعات نشان داده اند که ساختارهای سطحی نسبتاً ناهموار می توانند مساحت سطح ایمپلنت و یکپارچگی استخوانی را افزایش دهند. بنابراین، سیستمهای ایمپلنتی که در حال حاضر در عمل بالینی استفاده میشوند، عموماً سطوح ناهموار با درجات مختلف زبری هستند که از طریق درمانهای سطحی مختلف به دست میآیند. ایمپلنت توسط ساختار خاصی به پروتز بالای خود متصل می شود که عمدتاً به دو نوع اتصال خارجی و اتصال داخلی تقسیم می شود.
